กัลยาณมิตร อินทรียสังวร อาหาร และความสงัด จัดเงื่อนไขให้การฝึกอยู่รอดในชีวิตประจำวัน

หน้านี้ไม่ได้สอนให้หลบสิ่งกระทบทั้งหมด แต่ช่วยให้รู้ว่าเงื่อนไขใดทำให้สติและความสัตย์อยู่รอดในชีวิตจริง

ใช้หน้า 0B เพื่อเลือกคนที่ช่วยตรวจ สิ่งกระตุ้นที่ควรสำรวม วิธีบริโภคที่ปลอดภัย และช่วงสงัดที่ไม่ละเลยหน้าที่ เป้าหมายคือรักษาเงื่อนไขอย่างน้อยหนึ่งข้อเมื่อต่อเข้าสู่บทที่ 1 ไม่ใช่จัดชีวิตให้สมบูรณ์ก่อนเริ่มเรียน

รักษาความต่างระหว่างคำสอนแก่พระราหุล กับแบบฝึกสำหรับฆราวาส

ราหุลสูตรกล่าวถึงการคบมิตรดี อยู่ในที่สงัดเสียงน้อย รู้ประมาณในอาหาร สำรวมอินทรีย์ และมีสติในกาย หน้าเรียนนี้นำแกนเหล่านั้นมาจัดเป็นเงื่อนไขสำหรับชีวิตฆราวาส

จัดสิ่งที่อยู่รอบจิต ก่อนคาดหวังให้จิตชนะทุกอย่างด้วยกำลังตนเอง

มิตรที่ดีไม่ใช่เพียงคนที่ทำให้สบายใจ แต่ช่วยให้กลับมาหาความจริงและความรับผิดชอบ

สำรวมที่จุดรับรู้ ก่อนสิ่งกระทบกลายเป็นเรื่องที่ต้องเอา ต้องผลัก หรือปกป้อง

อินทรียสังวรในชีวิตฆราวาสไม่ได้หมายถึงไม่ดู ไม่ฟัง หรือไม่รู้สึก แต่หมายถึงรู้ว่าอะไรเข้ามา เวทนาใดเกิด ใจกำลังเติมอะไร และการตอบสนองใดจะเพิ่มหรือลดทุกข์

อาหารเลี้ยงกาย แต่แรงอยากสามารถใช้การกินเพื่อกลบเวทนาและความว่าง

การฝึกไม่ได้กำหนดสูตรอาหารเดียวสำหรับทุกคน ผู้ที่มีโรคประจำตัว ตั้งครรภ์ ใช้ยา หรือมีประวัติปัญหาการกินควรทำตามคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญ ไม่ใช้หน้านี้เพื่ออดอาหารหรือบังคับร่างกาย

ความสงัดไม่จำเป็นต้องเริ่มจากป่า แต่อาจเริ่มจากการหยุดรับข้อมูลใหม่ชั่วคราว

หนึ่งสัปดาห์เพื่อดูว่า สิ่งแวดล้อมแบบใดทำให้สติอ่อนหรือมีกำลังขึ้น

เลือกสิ่งที่จะปรับจริง ไม่เขียนรายการมากจนไม่สามารถรักษาได้

ไม่ต้องทำให้สิ่งแวดล้อมสมบูรณ์ แต่ต้องรู้ว่าจะคุ้มครองความสัตย์จากเงื่อนไขเดิมอย่างไร

บทที่ 1 จะเริ่มตรวจความสัตย์และข้อมูลจริง หากยังไม่มีช่วงหยุด ไม่มีผู้ช่วยตรวจ หรือปล่อยสิ่งกระตุ้นนำตลอด การฝึกอาจกลับไปเป็นเพียงคำตอบที่ดูดี จึงควรนำเงื่อนไขที่ทำได้จริงอย่างน้อยหนึ่งข้อเข้าสู่บทเรียนหลัก